ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่เล่าเป็นจริงเป็นจังเหมือนกับรู้เห็นมาด้วยตนเอง เช่น พูดเป็นตุเป็นตะ.
ก. ใช้ปลายนิ้วขยุ้มข้าวใส่ปากตนเอง.
น. บุคคลที่ตั้งตนเป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาลและพยายามก่อความไม่สงบขึ้นในที่ต่าง ๆ.
(กฎ) น. ผู้ที่ได้จดทะเบียนรับบุตรของบุคคลอื่นมาเป็นบุตรของตน.
ว. พอเหมาะสมแก่ตน เช่น มีความสามารถพอตัว.
ก. พรํ่าพรรณนาตามอารมณ์ เช่น เขารำพันถึงความทุกข์ของตน แม่รำพันแต่ความดีของลูก.
(สำ) น. การวิวาทหรือต่อสู้กันต่อหน้าหญิงที่ตนหมายปอง.
ว. ที่เตือนสติตนเอง เช่น สุภาษิตสอนใจ หนังสือสอนใจ.
[-กายะ-] น. กายของตน. (ป.; ส. สฺวกาย).
[สังคมสงเคฺราะ] น. การดำเนินงานเพื่อช่วยเหลือบุคคลให้สามารถช่วยตนเองได้.
น. การแสดงความเคารพ, การนับถือ, การนอบน้อม, การถ่อมตน. (ป. อปจายนธมฺม).
[อัดตะ-] น. ตน, ตัวเอง. (ป. อตฺต; ส. อาตฺมนฺ).