ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ไม้ในป่าที่ล้มตายเอง.
ว. ป่าเถื่อน. น. ป่า เช่น มาแต่เยิง.
น. ป่ารกฉำแฉะ, ระนาม ก็ว่า.
ว. รกมาก เช่น ป่าเรี้ยวรก, รกเรี้ยว ก็ว่า.
น. ทางป่า; แนวไม้. (ส.).
ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.
น. ชายที่ทำหน้าที่ชักนำชายหญิงให้พบรู้จักรักใคร่และแต่งงานกัน, ชายผู้ช่วยเหลือให้คู่รักได้ติดต่อหรือพบปะกัน.
น. วิธีนุ่งผ้าเอาชายพกรัดอีกชายหนึ่งไว้แล้วเหน็บให้แน่น.
ก. เปลี่ยนเพศชายให้เป็นเพศหญิงหรือเปลี่ยนเพศหญิงให้เป็นเพศชาย.
(สำ) น. หญิงที่ไปติดต่อระหว่างชายหญิง แต่ไม่สำเร็จในที่สุดก็ตกเป็นภรรยาของชายนั้นแทน.
[-รันยิก, -รันยะกะ] ว. เกี่ยวกับป่า, เกิดในป่า, มีในป่า. (ป. อารญฺก; ส. อารณฺยก).
น. แกนกลางระหว่างช่องจมูก.