ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[นิยะยานิกะ-] (แบบ) ว. ที่นำออกไปจากทุกข์ เช่น นิยยานิกธรรม คือ ธรรมที่นำสัตว์ออกจากทุกข์. (ป., ส. นิรฺยาณิก).
ว. ถี่ ๆ เช่น กินออกจ้นมิได้หยุดช่างสุดแสน. (นิ. ลอนดอน).
พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.
[นิโรด, นิโรดทะ-] (แบบ) น. ความดับ; นิพพาน. (ป.).
น. ผ้าปูสำหรับนั่ง (มักใช้แก่พระสงฆ์).
น. ผู้มีวิปัสสนาเป็นยาน, ผู้ปฏิบัติวิปัสสนาล้วน ๆ โดยมิได้เคยฝึกหัดเจริญสมาธิใด ๆ มาก่อน.
[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).
น. พี่ชาย. (ช. kakang).
น. แก้วหุง; สายหยุด. (ช.).
[-หฺนา] น. ต้นจันทน์. (ช.).
[ตะลึง] น. ต้นอัญชัน. (ช.).
[-หฺงัน] ก. หมั้นไว้ (เพื่อแต่งงาน). (ช.).