ค้นหา "ค.บ.ว." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 7,998 รายการ

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

[-ไขฺว่] (กลอน) ว. ขวักไขว่, สับสน, โบราณเขียนเป็น คไขว่ ก็มี เช่น ขว้างหอกซรัดคไขว่ ไล่คคลุกบุกบัน. (ตะเลงพ่าย).

ก. เอารวมเข้าเป็นอันเดียวกันหรือเข้าคู่กัน เช่น ควบเชือก ควบด้าย สอบควบ กินยาควบกัน.

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).

[รูบปะสมบัด, รูบสมบัด] น. รูปงาม เช่น เขามีทั้งรูปสมบัติ คุณสมบัติ และทรัพย์สมบัติ.

ก. เต้นตุบ ๆ. (แผลงมาจาก ขมุบ).

[เทบพะ-] น. เทวดา, (โบ) เทพยดา.

[เทบ-] น. นางกษัตริย์, เจ้าหญิง.

[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ