ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ยาที่ใช้ทาบรรเทาอาการขัดยอก หรือความเจ็บปวดเนื่องจากแมลงกัดต่อยเป็นต้น, ยาหม่อง ก็เรียก.
น. คำเรียกหัวหมื่นมหาดเล็ก เช่น เจ้าหมื่นไวยวรนาถ เรียกว่า พระนายไวยวรนาถ.
[กะสิดิ, กะสีดิ] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. กฺษิติ), ในบทกลอนใช้เป็นส่วนหน้าสมาส แปลว่า พระเจ้าแผ่นดิน เช่น กษิดินทรทายทานแล้ว. (ส. กฺษิติ + อินฺทฺร), อนนว่ากษีดิศรสุริยทงงหลาย. (ส. กฺษิติ + อีศฺวร), อนนว่าพระแพศยันดรกษิดิศวร์. (ส. กฺษิติ + อีศฺวร). (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์, วนปเวสน์).
[-รบ] น. ความเคารพ, ความนับถือ. (ป. คารว).
[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).
(กลอน) ก. รบ เช่น ซึ่งเจ้ามาต่อด้วยพ่อได้. (รามเกียรติ์ ร. ๑).
ก. ทำเสียงประกอบเพลงอย่างหนึ่ง. (รามเกียรติ์ ร. ๒).
[นะราทิบ] (แบบ) น. พระราชา. (นร + อธิป).
น. พระจันทร์. (ส.; ป. นิสากร).
[โปกขะระพัด] น. โบกขรพรรษ. (ป. โปกฺขรวสฺส).
น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).
น. เพชร. (ป. วชิร; ส. วชฺร).