ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่รู้สึกขมในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.
น. สิ่งที่รู้สึกได้ด้วยกาย, สิ่งที่สัมผัสได้ด้วยกาย.
[พฺรั่น] ก. รู้สึกหวั่นกลัว เช่น พรั่นใจ.
ว. วิสัญญี, หมดความรู้สึก, สิ้นสติ, สลบ.
ก. รู้สึกปลอดโปร่งใจเพราะปลดเปลื้องภาระหนักได้แล้ว.
น. ความหมดความรู้สึก, ความสิ้นสติ, เช่น ถึงซึ่งวิสัญญีภาพ.
ว. มีความรู้สึกไวต่อสิ่งที่น่าละอาย.
ว. หนาวมากจนรู้สึกชาคล้ายเป็นเหน็บ.
ว. อาการที่ทำให้รู้สึกน่าสังเวช, หมดท่า ก็ว่า.
ก. สิ้นสติ, ไม่มีความรู้สึก, สลบ.
[-ขะ] น. ดวงตา; ความรู้สึก. (ป.; ส. อกฺษ).
อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกว่าไม่ตรงกับที่มุ่งหมายคาดไว้.