ผลการค้นหา

ค้นเจอ 366 รายการ

น. ดินปืนอย่างแรงใช้สำหรับระเบิดให้แตกทำลายไป.

(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.

[ปฺระวาน] น. หน่อหรือแขนงต้นไม้ที่แตกออก. (ส.).

ว. มีความเห็นไม่ลงรอยกัน, ขัดแย้งกัน, แตกพวกหรือไม่ถูกกัน.

[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

(สำ) ว. หลายคนก็มีความเห็นแตกต่างกันเป็นหลายอย่างจนตกลงกันไม่ได้.

ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.

(ปาก) ว. เป็นปรกติ, เป็นประจำ, เช่น ขยันเป็นอัตรา ขี้เกียจเป็นอัตรา.

[อุดจาระ-] น. ขี้, (ปาก) อึ. (ป., ส.).

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ