ค้นเจอ 885 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "การห้าม,กฎห้าม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลูกความ

(กฎ) น. ผู้มีคดีความซึ่งทนายความรับว่าความให้.

ลูกจ้างประจำ

(กฎ) น. ลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ้างไว้เป็นการประจำ.

อภิสิทธิ์

น. สิทธินอกเหนือขอบเขต, สิทธิเหนือกฎหรือระเบียบที่วางไว้, สิทธิที่ได้รับนอกเหนือไปจากกฎหรือระเบียบที่วางไว้. (ป., ส.).

บาป,บาป-

[บาบ, บาบปะ-] น. การกระทำผิดหลักคำสอนหรือข้อห้ามในศาสนา; ความชั่ว, ความมัวหมอง. ว. ชั่ว, มัวหมอง, เช่น คนใจบาป. (ป., ส. ปาป).

ห้ามสมุทร

น. ชื่อพระพุทธรูปปางหนึ่ง อยู่ในพระอิริยาบถยืน พระหัตถ์ทั้ง ๒ ข้างยกเสมอพระอุระ ตั้งฝ่าพระหัตถ์ยื่นออกไปข้างหน้า เป็นกิริยาห้าม ที่สร้างเป็นแบบพระทรงเครื่องก็มี.

พึ่ง

ว. คำช่วยกริยาหมายถึงเวลาที่ล่วงไปหยก ๆ ในขณะที่พูดนั้น เช่น เขาพึ่งไป, เพิ่ง ก็ว่า; ใช้ประกอบหลังคำ อย่า เป็น อย่าพึ่ง หมายความว่า ห้ามไม่ให้กระทำในขณะนั้น เช่น อย่าพึ่งไป อย่าพึ่งกิน, เพิ่ง เพิก หรือ เพ่อ ก็ว่า.

ห้ามญาติ

น. ชื่อพระพุทธรูปปางหนึ่ง อยู่ในพระอิริยาบถยืน พระหัตถ์ซ้ายห้อยลงข้างพระกายตามปรกติ พระหัตถ์ขวาแบตั้งขึ้นเสมอพระอุระยื่นออกไปข้างหน้า เป็นกิริยาห้าม.

กฎหมายนานาประเทศ

(กฎ; โบ) น. ชื่อเดิมของกฎหมายระหว่างประเทศ. (ดู [[กฎหมายระหว่างประเทศ]])

ข้อกฎหมาย

(กฎ) น. ข้อความที่เกี่ยวกับการใช้บังคับหรือการตีความกฎหมาย.

เขตอำนาจศาล

(กฎ) น. พื้นที่และประเภทคดีที่ศาลมีอำนาจพิจารณา.

เงื่อนไขบังคับหลัง

(กฎ) น. เงื่อนไขที่ทำให้นิติกรรมสิ้นผล เมื่อเงื่อนไขนั้นสำเร็จแล้ว.

เงื่อนเวลาสิ้นสุด

(กฎ) น. เงื่อนเวลาที่กำหนดไว้ให้นิติกรรมสิ้นผล เมื่อถึงเวลาที่กำหนด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ