ค้นเจอ 269 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กานติพัทธ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศรุติ

[สะรุติ] น. สิ่งที่ได้ยิน, กิตติศัพท์; พระเวท. (ส.).

สุปรีดิ์

น. ความยินดียิ่ง. (ส. สุ + ปฺรีติ; ป. สุ + ปีติ).

อธิมุตติ

[อะทิมุดติ] น. อัชฌาสัย, ความพอใจ, ความตั้งใจ. (ป.; ส. อธิมุกฺติ).

อนัญคติ

[อะนันยะคะติ] น. หนทางเดียว; ความจำเป็น. (ป. อนญฺคติ).

อานาปานัสสติ

[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.

อารดี,อารติ

[อาระดี, -ติ] น. การเว้น, การเลิก, การหยุด, อารัติ ก็ว่า. (ป. อารติ).

ตรีกาฬพิษ

[-กาละพิด, -กานละพิด] น. พิษกาฬ ๓ อย่าง คือ กระชาย รากข่า รากกะเพรา.

โยนิโสมนสิการ

[-มะนะสิกาน] น. การพิจารณาโดยแยบคาย. ก. เข้าใจตั้งแต่ต้น, เข้าใจโดยตลอด. (ป.).

ราชวโรงการ

[-วะโรงกาน] น. คำสั่งของพระราชา. (ป. ราช + วร + ข. โองฺการ).

องควิการ

[องคะวิกาน] น. ความชำรุดแห่งอวัยวะต่าง ๆ มีตาบอด แขนหัก เป็นต้น. (ป.).

กาลกิณี

[กาละกินี, กานละกินี] น. เสนียดจัญไร, ลักษณะที่เป็นอัปมงคล. (ส. กาลกรฺณี; ป. กาลกณฺณี).

ปฏิคคหิต,ปฏิคหิต,ปฏิคหิต-

[ปะติกคะหิด, ปะติกคะหิตะ-] (แบบ) ก. รับเอา เช่น เราก็ปฏิคคหิตด้วยศรัทธา. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). ว. อันรับเอาแล้ว. (ป. ปฏิคฺคหิต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ