ค้นเจอ 426 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหัก,กระดูกแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เข้าข้อ

น. อาการของโรคชนิดหนึ่งให้เมื่อยขัดอยู่ในข้อ; กามโรคที่เรื้อรังมาจนถึงทำให้ปวดตามข้อกระดูก, มักใช้เข้าคู่กับคำ ออกดอก เป็น เข้าข้อออกดอก.

บิ

ก. ทำให้แตกออกหรือหลุดออกเป็นชิ้น ๆ ด้วยนิ้ว เช่น บิขนมปัง, แตกออกหรือหลุดออกด้วยอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น.

เตลิด

[ตะเหฺลิด] ก. กระเจิดกระเจิง, แตกเพ่นพ่านไป, เพริด.

แตกทัพ

ก. แตกกระจัดกระจายไปจากกองทัพ, พ่ายแพ้.

แตกระแหง

ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.

ปริ

[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.

ภิทะ,ภินท,ภินท-,ภินท์

[พินทะ-] ก. แตก, ทำลาย. (ป., ส.).

มลาย

[มะลาย] ก. แตก, ตาย, ทำลาย.

ยุให้รำตำให้รั่ว

(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.

อสัมภิน,อสัมภิน-

[อะสำพินนะ-] ว. ไม่แตกต่าง, ไม่เจือปน. (ป. อสมฺภินฺน).

แยก

ก. ทำให้สิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่ออกจากกัน เช่น แยกกลุ่มประชุม แยกกล้วยไม้, กิริยาของสิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่แตกออกจากกัน เช่น แผ่นดินแยก, แตกหรือทำให้แตกออกเป็นทาง เช่น แม่นํ้าแยก ทางแยก, ไม่รวมกัน เช่น แยกกันอยู่.

โกศ

[โกด] น. ที่ใส่ศพนั่ง เป็นรูปกลมทรงกระบอก ฝาครอบมียอด, ที่ใส่กระดูกผี มีขนาดต่าง ๆ ฝาครอบมียอด; คลัง. (ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ