ค้นเจอ 175 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ยาจีน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลมพัทธยา

น. ลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในต้นฤดูฝน.

ลางเนื้อชอบลางยา

น. ยาอย่างเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง; (สำ) ของสิ่งเดียวกัน ถูกกับคนหนึ่ง แต่ไม่ถูกกับอีกคนหนึ่ง.

ล้างยา

ก. ทำลายฤทธิ์ยา, ทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อม, โดยเชื่อกันว่าอาหารหรือผลไม้บางอย่างเมื่อกินเข้าไปแล้วจะทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อมได้.

ลำยา

ดู ลำไย (๒).

โลกัตถจริยา

[โลกัดถะจะ-] น. ความประพฤติเป็นประโยชน์แก่โลก. (ป. โลก + อตฺถ + จริยา).

วณิชย์,วณิชยา

[วะนิด, วะนิดชะยา] น. การค้าขาย. (ส.).

วางยา

ก. ให้กินยาเพื่อรักษาโรค เช่น หมอวางยาคนไข้ได้ถูกกับโรค, ลอบเอายาพิษให้กิน เช่น โดนวางยาในอาหาร; โดยปริยายหมายความว่า พูดให้เสียหาย.

วิทยา

[วิดทะยา] น. ความรู้, มักใช้ประกอบกับคำอื่น เช่น วิทยากร วิทยาคาร จิตวิทยา สังคมวิทยา. (ส.).

วิสัญญีวิทยา

น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.

เวศยา

[เวดสะหฺยา] น. แพศยา. (ส.).

เวสิ,เวสิยา

น. หญิงงามเมือง. (ป.).

ศัพทมูลวิทยา

[สับทะมูนละ-, สับทะมูน-] น. วิชาว่าด้วยที่มาและประวัติของคำ. (อ. etymology).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ