ค้นเจอ 262 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*บุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุพพัณชาติ

[-พันนะชาด] น. พืชที่จะพึงกินก่อน ได้แก่ข้าวทุกชนิด. (ป. ปุพฺพณฺณชาติ; ส. ปูรฺว + อนฺน + ชาติ).

บุพพัณหสมัย

[-พันหะสะไหฺม] น. เวลาเบื้องต้นแห่งวัน, เวลาเช้า. (ป. ปุพฺพณฺหสมย; ส. ปูรฺวาหณ + สมย).

บุพพาจารย์

น. อาจารย์ในเบื้องต้น คือ บิดามารดา. (ป. ปุพฺพาจริย; ส. ปูรฺวาจารฺย).

บุพพาษาฒ

[-พาสาด] น. เดือน ๘ แรก, (โบ) เขียนเป็น บุพพาสาฒ ก็มี. (ป. ปุพฺพาสาฬฺห; ส. ปูรฺวาษาฒ).

บุพพาสาฬหะ,บุรพอาษาฒ,ปุรพษาฒ

[-พาสานหะ, -พาสานละหะ, บุระพะอาสาด, บุบพะอาสาด, ปุระพะสาด] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๐ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปปากนกหรือช้างพลาย, ดาวสัปคับช้าง หรือ ดาวราชสีห์ตัวผู้ ก็เรียก.

บุพเพนิวาสานุสติญาณ

[บุบเพ-] น. ความรู้เป็นเครื่องระลึกได้ถึงขันธ์ที่อาศัยอยู่ในก่อน, การระลึกชาติได้. (ป. ปุพฺเพนิวาสานุสฺสติาณ).

บุพเพสันนิวาส

[บุบเพ-] น. การเคยเป็นเนื้อคู่กัน, การเคยอยู่ร่วมกันในชาติก่อน. (ป. ปุพฺเพสนฺนิวาส).

บุพโพ

[บุบโพ] น. นํ้าหนอง, นํ้าเหลือง. (ป. ปุพฺพ).

บุพภาค

น. ส่วนเบื้องต้น. (ป. ปุพฺพภาค).

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

บุ๋ม

ว. ที่ยุบเป็นรอยลึกลงไป เช่น แก้มบุ๋ม.

บุ่มบ่าม

ว. ที่ขาดความยับยั้งไม่เกรงใจใคร.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ