ค้นเจอ 2,349 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "(คน)น้อย,เล็กน้อย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริ

[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.

ป้อแป้

ว. อาการที่อ่อนแรงลง, มีกำลังน้อย.

เลือดจาง

ว. มีคุณสมบัติที่ดีของบรรพบุรุษลดน้อยลง.

เสื่อมสิทธิ์

ก. มีสิทธิน้อยลง, ทำให้สิทธิเสียไป.

หิตานุหิตประโยชน์

[หิตานุหิตะปฺระโหฺยด] น. ประโยชน์เกื้อกูลน้อยใหญ่.

เอากุ้งฝอยไปตกปลากะพง

(สำ) ก. ลงทุนน้อยหวังผลกำไรมาก.

วสละ

[วะสะ-] น. คนชั่ว, คนถ่อย, คนตํ่าช้า, คนชั้นตํ่า. (ป.; ส. วฺฤษล).

นานาจิตตัง

ว. ต่างจิตต่างใจ, ต่างคนก็ต่างความคิดเช่นคนหนึ่งถูกกับอากาศเย็น แต่อีกคนหนึ่งถูกกับอากาศร้อน.

ศฐะ

[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).

กระจอก

ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.

ปากมาก

ว. ชอบพูดว่าคนอื่นซํ้า ๆ ซาก ๆ, พูดมาก, (ในทางช่างว่า ช่างติ), พูดขยายเรื่องเล็กน้อยให้มากออกไป.

ธรรมะธัมโม

ว. เรียกคนที่เคร่งครัดในศาสนาว่า คนธรรมะธัมโม.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ