ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.
ว. อาการที่อ่อนแรงลง, มีกำลังน้อย.
ว. มีคุณสมบัติที่ดีของบรรพบุรุษลดน้อยลง.
ก. มีสิทธิน้อยลง, ทำให้สิทธิเสียไป.
[หิตานุหิตะปฺระโหฺยด] น. ประโยชน์เกื้อกูลน้อยใหญ่.
(สำ) ก. ลงทุนน้อยหวังผลกำไรมาก.
[วะสะ-] น. คนชั่ว, คนถ่อย, คนตํ่าช้า, คนชั้นตํ่า. (ป.; ส. วฺฤษล).
ว. ต่างจิตต่างใจ, ต่างคนก็ต่างความคิดเช่นคนหนึ่งถูกกับอากาศเย็น แต่อีกคนหนึ่งถูกกับอากาศร้อน.
[สะ-] น. คนโกง, คนล่อลวง; คนโอ้อวด. (ส.; ป. ส).
ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.
ว. ชอบพูดว่าคนอื่นซํ้า ๆ ซาก ๆ, พูดมาก, (ในทางช่างว่า ช่างติ), พูดขยายเรื่องเล็กน้อยให้มากออกไป.
ว. เรียกคนที่เคร่งครัดในศาสนาว่า คนธรรมะธัมโม.