ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[แพดทะยา] (โบ) น. แพทย์.
[สฺระเพด] น. สรรเพชญ. (ส. สรฺวชฺ).
[วิสฺริด] ว. แผ่ไป, แผ่ซ่าน, กระจาย. (ส.).
[บุดตฺระทำ] น. หน้าที่ของลูก.
ก. ขี่ เช่น ชำนิโคคำแหงแรง; พาหนะ เช่น ควรชำนิพระองค์. (สมุทรโฆษ).
[มอละโค] (ปาก) น. อุจจาระพอเหลว ๆ คล้ายมูลโค.
(แบบ) ก. มองไปรอบ ๆ, ตั้งใจดู, เช่น เวลาท่านทอดทฤษฎี. (เสือโค).
[จิด, จิดตฺระ-] น. การวาดเขียน, การระบายสี, ลวดลาย. ว. งดงาม, สดใส, ที่เขียนงดงาม. (ป., ส.).
[อะมะริด, -รึด, -ริดตะ-, -รึดตะ-] น. นํ้าทิพย์ เรียกว่า นํ้าอมฤต; เครื่องทิพย์. (ส.; ป. อมต).
[ปฺริด-] น. คำถาม. (ส.; ป. ปุจฺฉา).
[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้, ดอกบัวเผื่อน.
[-บุด] น. ชื่อช้างหมู่ ๑ ในอัฏฐคช ตระกูลวิษณุพงศ์ มีสีผิวเหลือง หางเหมือนหางโค งางอน เวลาร้องมีเสียงเหมือนเสียงโคป่า เช่น ลางคือโคบุตรพรายพรรณ ลางสารสำคัญ คือสีหชงฆาควร. (สมุทรโฆษ).