ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ลุย, ฝ่าไป, เช่น บุกโคลน บุกป่า.
น. เครื่องรัดเกล้าที่ไม่มียอด; โจรป่า. (ช.).
[พะนะ-] น. ชาวป่า. (ส. วนชีวินฺ).
[พะนัดสะดม] น. ป่ามืด, ป่าทึบ.
น. ชื่อกัณฑ์ที่ ๗ ของมหาชาติ ว่าด้วยเรื่องป่า.
น. ป่ารกฉำแฉะ เรียกว่า ป่าระนาม, ระนัม ก็ว่า.
น. ป่าสูง, ป่าดง, ราวป่า, แนวป่า. (ป.).
[-โมน] น. คนป่า, คนรำ. (ช.).
[อะตะ-] น. ดง, ป่า, พง. (ป., ส.).
ก. ดื่มเหล้าหรือกาแฟเป็นต้นเพียงเล็กน้อยหลังอาหารเพื่อล้างคาวคอ, กินของเปรี้ยวเช่นมะขามเปียกหรือมะยมเพื่อล้างรสขื่นของเหล้า.
[ชฺระ-] (กลอน) น. ป่ากว้าง, ป่าใหญ่. ว. เปลี่ยวเปล่า, เงียบสงัด, เช่น อยู่ชระงมนั้น. (ม. คำหลวง มหาราช).
[อะหฺงุ่น] น. ชื่อไม้เถาชนิด Vitis vinifera L. ในวงศ์ Vitaceae ผลเป็นพวง กินได้หรือใช้หมักทำเหล้า เรียก เหล้าองุ่น.