ค้นเจอ 598 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เสกข"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อเสขบุคคล,อเสกขบุคคล

[อะเสขะ-, อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

สวาหะ

[สะหฺวาหะ] คำกล่าวเมื่อจบการเสกเป่า. (ส. สฺวาหา).

อาพัด

ก. เสกเหล้ากินเพื่อให้คงกระพัน เรียกว่า อาพัดเหล้า.

วิสาข,วิสาข-,วิสาขะ,วิสาขะ,วิสาขา

[วิสาขะ-] น. ชื่อเดือนที่ ๖ แห่งจันทรคติ ตกราวเดือนพฤษภาคม, ถ้าในปีอธิกมาสจะตกราวเดือนมิถุนายน. (ป.).

ขมีขมัน

[ขะหฺมีขะหฺมัน] ว. รีบเร่งในทันทีทันใด. (ข. ขฺมี; ต. ขมัน).

ขัค

[ขัก] น. แรด เช่น พยัคฆขัคศฤงคาล. (สรรพสิทธิ์). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ขัค

(แบบ) น. ขรรค์ เช่น สุรขัคอนันต์. (สมุทรโฆษ). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

กัลเอา

[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).

กุโงก

น. นกยูง, กระโงก ก็ใช้. (ข. โกฺงก).

เกียน

น. อ่าว, ทะเล, เช่น เกาะเกียน. (ข.).

ขตอย

[ขะ-] น. แมงป่อง. (ข. ขฺทวย).

ขมัง

[ขะหฺมัง] น. พรานธนู. (ข. ขฺมาน่).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ