ค้นเจอ 456 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เบญจางค-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลำกระโดง

น. ลำนํ้าขนาดเล็กที่ขุดจากลำนํ้าขนาดใหญ่เพื่อชักนํ้าเข้านาเข้าสวน, ลำประโดง ก็ว่า.

วิ่งระแบง

ก. วิ่งเล่น. (ข. ละแบง ว่า การเล่น).

ศฤงค์

[สฺริง] น. เขาสัตว์; ยอดของสถานที่ต่าง ๆ. (ส.).

ไส้เลื่อน

น. ชื่อโรคที่ลำไส้ลงมาตุงที่ถุงอัณฑะ.

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

เหลือง

[เหฺลือง] ว. สีอย่างสีรงทองหรือขมิ้น.

กระแหม่ว

[-แหฺม่ว] ก. แขม่ว, ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง. (แผลงมาจาก แขม่ว).

ต่อตา

ก. ขยายพันธุ์พืชด้วยวิธีตัดเอาส่วนตาของพันธุ์ไม้ที่ต้องการไปติดกับส่วนตาของไม้อีกต้นหนึ่งในประเภทเดียวกัน.

กเรนทร,กเรนทร์

(กลอน; แผลงมาจาก กรินทร์) น. ช้าง เช่น พลคชคณหาญหัก กเรนทรปรปักษ์ ปราบประลัย. (สมุทรโฆษ).

คะใน

(โบ) บ. ข้างใน, ในกลอนเขียนเป็น คใน เช่น ปางพระไปนอน คในพนานต์ พระเอาภูบาล ไปสมกัลยา. (สมุทรโฆษ).

คะมำ

ก. ล้มควํ่า, อาการที่หัวพุ่งไปเพราะสะดุด.

นางร้องไห้

น. หญิงที่ทำหน้าที่หรือรับจ้างร้องไห้ครํ่าครวญถึงคุณความดีของผู้ตาย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ