ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่น้ำท่วมหัวเรือจนมิด เช่น หัวเรือมิดน้ำ.
[ขะหฺมอง] (ปาก) น. สมอง เช่น ปวดขมอง. (ข. ขฺมง ว่า ไขในกระดูก).
ก. นูนขึ้นเพราะถูกกระทบกระแทกเป็นต้น (มักใช้แก่หัวหรือหน้า) เช่น หัวโน หน้าโน.
น. เกรินที่ส่วนหัวและท้ายราชรถ.
น. ส่วนของเรือนที่ต่อตั้งแต่หัวเสาสุดขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งถึงจันทัน.
(โบ) ว. ซึม, เซื่อง, มึนหัว.
น. ตัวไม้จันทันที่ไม่ได้อยู่บนหัวเสา.
น. นํ้าที่ต้มเคี่ยวกระดูกหมูหรือไก่เป็นต้น เพื่อใช้เป็นนํ้าแกงจืดให้มีรสอร่อย; หัวนํ้าหอมหรือนํ้าหวานเป็นต้น.
น. ส่วนหัวของสำเภาที่ว่างอยู่ ไม่ได้อุดกระดาน.
น. แป้งที่ทำจากหัวของต้นเท้ายายม่อม.
ก. เมาจนรู้สึกมึนหัว.
น. หน้าแหลมอย่างหัวปลาจวด.