ผลการค้นหา

ค้นเจอ 301 รายการ

[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).

[สับปุริสะ-, สับปุหฺรุด] น. คนที่เป็นสัมมาทิฐิ, คฤหัสถ์ผู้มีศรัทธาในพระศาสนา, คนที่มีความเห็นชอบตามทำนองคลองธรรม. (ป. สปฺปุริส; ส. สตฺปุรุษ).

ว. น่าสงสาร เช่น กระลู่น์แลดูดาลแสยง. (สุธน).

(แบบ) น. หญิงค่อม เช่น ทฤษฎีกุจีจิตจำนง. (สุธน).

ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, เช่น พระสุริฉัน.

[พะสุนทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. วสุนฺธรา; ส. ).

[-สุนทะ-] น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).

[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.

น. ลูกสาว. (ป., ส. สุตา); หญิงสาว.

ว. มีรสอร่อย, มีรสดี. (ป., ส. สุรส).

[ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.

[วะ-] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป.; ส. วจิ, วาจฺ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ