ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผู้มีกำเนิดดี, ลูกผู้มีสกุลดี. (ป. สุ + ชา, สุ + ชาต).
(โบ; กลอน) ก. ประจญ, สู้รบ, เช่น คือนาคจญครุทธสรงง วิ่งเว้น. (ยวนพ่าย). (ข. ชล่).
[ปะสุ] น. ปศุ. (ป.; ส. ปศุ).
น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).
ก. เลี่ยงไปทางตาย, ยอมตาย, เช่น หวั่นฤทธิ์คิดครั่นสงคราม จักยุทธพยายาม คือขวัญสกนธ์เกี่ยงตาย. (สรรพสิทธิ์).
น. เรือนยอดเช่นปราสาท เช่น ธก็แต่งกุฎาคาร ปราสาท. (ลอ.).
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.
น. พระศิวะหรือพระรุทระ.
[ปะระสุ] น. ขวาน. (ส.; ป. ผรสุ).
[ผะระสุ] น. ขวาน. (ป.; ส. ปรศุ).
[-บัน] น. ครุฑ. (ส. สุปรฺณ; ป. สุปณฺณ).