ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สายฝน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชำงาย

ว. ชาย, สาย, บ่าย, (ใช้แก่เวลา).

ตกท้องช้าง

ก. ลักษณะที่สายป่านว่าวเป็นต้นมีนํ้าหนักมากถ่วงลงเกินควร.

นิติการ

น. สายงานที่มีหน้าที่ปฏิบัติงานทางกฎหมาย.

ประพัด

น. กระพัด, สายรัดกูบบนหลังช้าง.

ลูกกวิน

น. ห่วงร้อยสายรัดประคด, กระวิน หรือ ถวิน ก็ว่า.

หนุนเนื่อง

ก. เพิ่มเติมเข้ามาไม่ขาดสาย เช่น กองทัพข้าศึกหนุนเนื่องเข้ามา.

ทางสามแพร่ง

น. ทางที่แยกเป็น ๓ สาย เกิดจากทางสายหนึ่งมาบรรจบเป็นมุมฉากกับทางอีกสายหนึ่ง, โบราณถือว่าเป็นทางผีผ่าน ไม่เป็นมงคล เช่น ไปทำพิธีเซ่นวักเสียกบาลที่ทางสามแพร่ง.

ตรำ

[ตฺรำ] ว. ปล่อยทิ้งตากแดดตากฝนไว้นาน ๆ เช่น ตัดไม้ทิ้งตรำแดดตรำฝนไว้, สู้ทนลำบาก เช่น ทำงานตรำแดดตรำฝน ตรำงาน, กรำ ก็ว่า.

ธุรำ

น. สายเครื่องหมายวรรณะพราหมณ์ กษัตริย์ และแพศย์ สวมจากซ้ายไปขวา เรียกว่า สายธุรำ, ธุหรํ่ายัชโญปวีต หรือ สายมงคล ก็เรียก.

กรก

[กะหฺรก] (แบบ) น. ลูกเห็บ เช่น กรกวรรษ = ฝนลูกเห็บ. (ป., ส.).

ชุก

ว. มีดื่น, มีมากมาย, เช่น มะม่วงชุก, มีบ่อย ๆ เช่น ฝนชุก.

เปาะแปะ

ว. อาการที่ฝนตกมีเม็ดห่าง ๆ แต่เล็กน้อย, เปราะแประ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ