ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะวะหฺยม] ว. ด้วยตัวเอง. (ส.).
[สะหฺวันยา] (กลอน) น. สมบัติ.
[สะหฺวาง] น. ผี, สาง ก็เรียก.
[สะหฺวาด] ก. รักใคร่, ยินดี.
[-สะหฺมอน] น. หญิงที่รัก, นาง.
[สะเหฺมา] น. หญ้า. (ข. เสฺมา).
[หงสะราด] น. พญาหงส์.
[อิดสะ-] น. ความกระหาย, ความอยาก, ความต้องการ. (ส.).
[สะหฺยามมานุดสะติ, สะหฺยามานุดสะติ] น. การระลึกถึงประเทศสยาม, ชื่อโคลง ๔ สุภาพ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว.
[สะเหฺวด, สะเหฺวดตะ-] น. สีขาว. (ส.; ป. เสต).
[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).
[อุดสะมะ, อุดสะมัน] น. ไอ, ไออุ่น. (ส.; ป. อุสุม, อุสุมา).