ค้นเจอ 470 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิญญู, วิญญชน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิธุระ

[วิทุ-] ว. เปลี่ยว, ว้าเหว่. (ป., ส.).

วิมัติ

น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป., ส. วิมติ).

วิษธร

[วิสะทอน] น. งูพิษ. (ส.).

วิสิฐ

ว. วิศิษฏ์. (ป. วิสิฏฺ; ส. วิศิษฺฏ).

เวหะ,เวหา

น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).

วิปริต

[วิปะหฺริด, วิบปะหฺริด] ก. แปรปรวน, ผิดปรกติ, ผิดแนวทาง, แปรปรวนไปข้างร้าย, กลับกลายไปข้างร้าย. (ป.; ส. วิปรีต).

กระพุ่ม

น. ลักษณะของสิ่งที่เป็นพุ่มยอดแหลมอย่างดอกบัวตูม, (กลอน) พุ่ม เช่น ดอกพวงเผล็ดช่อ กระพุ่มห่อเกสร สลอนบุษบาบาน. (ลอ), สองถันกระพุ่มกาญ- จนแมนมาเลขา. (อนิรุทธ์).

กปิตัน

(โบ) น. กัปตัน, นายเรือ; หัวหน้าหมู่ชน.

กุหล่า

[-หฺล่า] น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุลา หรือ คุลา ก็ว่า.

คลาคล่ำ

ก. ไปหรือมาเป็นจำนวนมาก เช่น ฝูงชนคลาคล่ำเต็มท้องถนน.

ไทยน้อย

น. ชนชาติไทยสาขาหนึ่ง ซึ่งมาเป็นไทยแห่งประเทศไทย.

บัพพาชน์

[บับพาด] (แบบ) น. การขับไล่. (ป. ปพฺพาชน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ