ผลการค้นหา

วรบรรณ* *วรบรรณ *วรบรรณ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 8,181 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วรบรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

อักขร,อักขร-,อักขระ

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

อายุร,อายุร-,อายุษ

[อายุระ-, อายุด] น. อายุ. (ดู อายุ). (ส.).

สู่สม

(วรรณ) ก. อยู่ร่วมกันเสมือนผัวเมีย, อยู่ร่วมกันอย่างผัวเมีย, เขียนเป็น สู่สํ ก็มี เช่น ดินฤขัดเจ้าหล้า สู่สํสองสํฯ. (กำสรวล).

รเถสภะ

น. กษัตริย์ผู้องอาจบนรถรบ, จอมพลรถรบ. (ป.).

พัชระ

น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

พิเชียร

น. เพชร. (ป. วชิร; ส. วชฺร).

ใจยักษ์

ว. มีใจดุร้าย, มีใจอำมหิต, บางทีก็ใช้คู่กับ ใจมาร เป็น ใจยักษ์ใจมาร.

จระบาน

[จะระ-] (กลอน) ก. สู้รบ.

ต่อแย้ง

ก. เกี่ยงกันไว้, สู้รบขัดขืนไว้.

ทะบู

(กลอน) น. ป้อม, หอรบ.

นักรบ

น. ผู้ชำนาญในการรบ, ทหาร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด