ค้นเจอ 8,215 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วรชาติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พงศา

(กลอน) น. ผู้มีชาติสกุล.

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

รับใช้ชาติ,รับใช้ประเทศชาติ

ก. ทำหน้าที่สนองคุณบ้านเมืองในฐานะเป็นพลเมืองของประเทศ.

สุคนธชาติ

น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.

ทรนาว,ทระนาว

[ทอระ-] ว. ระนาว, มากมาย, เช่น พบโพหนึ่งในไพรสณฑ์ สาขานฤมล แลลำทรนาวสาวสาร. (สมุทรโฆษ), งั่วนาวทรนาวเนก กรูดฉุรเฉกจรุงธาร. (ม. คำหลวง จุลพน).

ทศชาติ

น. ๑๐ ชาติ, ชื่อคัมภีร์ชาดกว่าด้วยเรื่องพระพุทธเจ้าครั้งยังเป็นพระโพธิสัตว์อยู่ ๑๐ ชาติ.

กระชิด

ว. ชิดทีเดียว เช่น ว่องไวไล่กระชิดติดพัน. (รามเกียรติ์ ร. ๒).

คชนาม

น. นามราหู, อักษรชื่อที่ขึ้นต้นด้วย ย ร ล ว.

จดุรงค์

[จะดุรง] (แบบ) ว. องค์ ๔. (ป. จตุร + องฺค).

วรงค์

[วะรง] น. “ส่วนสำคัญของร่างกาย” คือ หัว. (ส. วร + องฺค).

วิทูร

ว. ฉลาด, คงแก่เรียน, มีปัญญา, ชำนาญ. (ป., ส. วิทุร).

อรรถกร

[อัดถะกอน] ว. ให้ประโยชน์, เป็นประโยชน์. (ส. อรฺถกร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ