ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ไหล; กระชั้น เช่น ถั่นคํ่าขีณแล้ว. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).
[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.
น. พญาช้าง. (ส. คช + อินฺทฺร).
ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).
ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).
น. ฐานบัวหน้ากระดานบัวควํ่าบัวหงาย.
ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.
ก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).
[ปะริจาก] น. บริจาค. (ป. ปริจฺจาค).
[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.
น. พระศิวะหรือพระรุทระ.