ค้นหา "ม.จ.ค." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 944 รายการ

[กฺรัน-] (โบ) น. กระเช้า เช่น คร้นนเช้าก็หิ้วกรนนเช้า ชายป่าเต้าไปหาชาย. (ม. คำหลวง มัทรี).

[กัดสะมน] (แบบ) ว. น่าเกลียด, ไม่งาม, อุจาด, เช่น บพิตรพราหมณ์นี้กาจกัศมลร้ายพ้นคนในโลกย์นี้. (ม. คำหลวง กุมาร). (ส.).

[จะ-] (แบบ) น. ธูป, ของหอม; แสงสว่าง, ฟ้าแลบ, เช่น จลาจเลนทร์. (ม. คำหลวง แปลจากคำ คนฺธมาทโน; ส. จล + อจล + อินฺทฺร).

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).

ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).

น. ไม้กรรณิการ์. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).

ว. เย็น เช่น นํ้าล้นเลียงเอมโอช. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

[คันหิด] (แบบ) ว. ถูกจับไว้, ถูกยึดไว้, ซึ่งถือไว้, เช่น ก็บ่มิครรหิตให้แล้. (ม. คำหลวง กุมาร). (ป. คหิต; ส. คฺฤหิต).

น. คนเลว, คนโซ. (จ. กุ๊ย ว่า ผี).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ