ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผู้ขัดขวางมิให้ทำการได้สะดวก, ผู้ขัดขวางให้ผู้อื่นเสียประโยชน์.
(สำ) ก. ตำหนิสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จหรือที่ยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร, ติพล่อย ๆ ไปเสียก่อนที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร.
ก. ยื้อเอาไป เช่น ถูกแย่งของไปจากมือ, รีบฉวยหรือรีบทำเสียก่อน เช่น แย่งทาน.
(สำ) ก. ตำหนิผู้อื่นเรื่องใดแล้วตนก็กลับทำในเรื่องนั้นเสียเอง.
ว. ร้ายแรงถึงอาจต้องสูญเสียชีวิตได้.
ก. เลิกกันไป, ไม่ได้ไม่เสีย. (ภาษาการพนัน).
ว. ดื้อเสียจนเคยชิน.
ก. ร่วมประเวณี; ได้เงินเสียเงิน, ได้ผล.
ว. เสมอตัว, ไม่ได้ไม่เสีย, ไม่ได้กำไรไม่ขาดทุน.
ก. รับเอาเสียเองเมื่อเขาว่าผู้อื่น.
น. การแบ่ง, การแตกแยก, การทำลาย, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส, เช่น สามัคคีเภท สังฆเภท; ส่วน, ภาค; ความแตกต่าง, ความแปลก; ชนิด, อย่าง. ก. แตก, หัก, ทำลาย, พัง. (ป., ส.).
ก. หนุนให้ทำอะไรก็ทำตาม.