ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) น. กฎหมายที่พระเจ้าแผ่นดินบัญญัติตามหลักธรรมศาสตร์.
น. พระเจ้าแผ่นดิน, พระมหากษัตริย์. (ป., ส.).
น. ที่เฝ้าพระเจ้าแผ่นดิน, เรียกเต็มว่า พระโรงคัล.
(ราชา) ก. ตัดผม (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน).
[เทบ-] น. นางฟ้า, เทวดาผู้หญิง. (ป. เทวธีตา).
[เทบบอริสัด] น. พวกเทวดา. (ส.).
[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).
น. สถานที่ซึ่งถือว่าเป็นที่ประทับหรือสิงสถิตของเทพเจ้าหรือเทวดา, ที่ประดิษฐานเทวรูป.
น. เทวดาผู้เป็นใหญ่ เช่น พระอิศวร; พระภิกษุที่นับถือ.
น. เทวดาผู้เป็นใหญ่ (โดยมากใช้เรียกพระอิศวร). (ส.).
น. “ผู้กินอาหารทิพย์” คือ เทวดา. (ป.; ส. สุธาศินฺ).
[อะมอนระราด] น. “ราชาของเทวดา” คือ พระอินทร์. (ส.).