ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ตาย. (ช.; ส. มฺฤติ).
น. ความตาย. (ป.; ส. มฺฤตฺยุ).
(สำ) ว. แก่ใกล้จะตาย.
(สำ) ก. เป็นลางว่าจะตายร้าย.
น. ไม้ในป่าที่ล้มตายเอง.
ว. ยังมีชีวิตอยู่, ยังไม่ตาย, เช่น พ่อยังอยู่ แม่ตายแล้ว.
ก. ฆ่า, ทำให้ตาย. (ป.).
น. ทรัพย์ของผู้ตายที่กระจัดกระจายอยู่.
ก. ตาย เช่น เขาสิ้นลมปราณไปตั้งแต่เมื่อคืนนี้.
น. การจากไป, ความเสื่อมสิ้น; ความตาย. (ป.).
ว. ใช้ประกอบต่อคำ “ตาย” ว่า ไม้ตายขาน หมายความว่า ต้นไม้ที่ยืนต้นตายเป็นแถว ๆ.
น. อาคารบ้านเรือนที่ทำโดยวิธีฝังเสาลงในดิน.