ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
[เพ็ดชะ-] น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
น. สัตว์ชนิดหนึ่งในจำพวกกวาง. (พจน. ๒๔๙๓).
[สะหฺลุมพอน] น. ปลาเนื้ออ่อน. (พจน. ๒๔๙๓).
ก. เอาสิ่งของหรือดอกไม้เหน็บหูตรงบริเวณที่เรียกว่า ทัดดอกไม้. น. เรียกทรงผมผู้หญิงที่มีผมยื่นยาวทั้ง ๒ ข้างจอนผมสำหรับทัดหูว่า ผมทัด.
น. เรียกผมที่หน้าผากซึ่งตั้งชันขึ้นไปแล้วปลายย้อนกลับลงมา.
น. ไรจุก, ไรผม, (ราชา) พระจุไร.
ว. ที่หวีแหวกกลางศีรษะ (ใช้แก่ผม).
(ราชา) ก. ตัดผม (ใช้แก่พระเจ้าแผ่นดิน).
น. ผม เช่น พระศกพระพุทธรูป. (ข.).
[-เหฺลน] น. ผมของเด็กที่เอาไว้ที่ท้ายทอยเล็กกว่าผมเปีย.