ค้นเจอ 435 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุ

ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.

ลาป,ลาป-,ลาป-

[ลาปะ-, ลาบ-] น. นกมูลไถ. (ป.).

วิธูปนะ

[-ทูปะนะ] น. พัด. (ป., ส.).

อุปกิณณะ

[-ปะกินนะ] ว. ปกคลุมไว้, ปิดบังอยู่. (ป.).

อุปริมปริยาย

[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.

สัมปรายิกภพ

[-ปะรายิกะ-] น. ภพหน้า. (ป., ส.).

ปฏิภาณ,ปฏิภาณ-

[ปะติพาน, ปะติพานะ-, ปะติพานนะ-] น. เชาวน์ไวในการกล่าวแก้หรือโต้ตอบเป็นต้นได้ฉับพลันทันทีและแยบคาย. (ป.).

สันดาป

[-ดาบ] น. ความเร่าร้อน, ความแผดเผา; การเผาไหม้; ชื่อนรกขุมหนึ่ง. (ป., ส.).

อุปนัย

[อุปะ-, อุบปะ-] น. วิธีการใช้เหตุผลที่ดำเนินจากส่วนย่อยไปหาส่วนรวม, คู่กับ นิรนัย. (อ. induction).

อุปบัติ

[อุปะบัด, อุบปะบัด] น. การเข้าถึง เช่น คติอุปบัติ = การเข้าถึงคติ, การเกิด. (ป. อุปปตฺติ).

กลอุปกรณ์

[กนอุปะกอน, กนอุบปะกอน] น. อุปกรณ์เชิงกลที่ออกแบบหรือผลิตขึ้นเพื่อใช้ในกิจการอย่างใดอย่างหนึ่ง.

ปฏิภาค,ปฏิภาค-

[ปะติพาก, ปะติพากคะ-] น. ส่วนเปรียบ. ว. เทียบเคียง, เหมือน. (ป. ปฏิภาค; ส. ปฺรติภาค).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ