ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เกิดขึ้น, เป็นขึ้น, มีขึ้น. น. พื้น, ฝ่า (ใช้แก่มือหรือเท้า) เช่น ดาลได ว่า ฝ่ามือ ดาลเชิง ว่า ฝ่าเท้า. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).
ก. งอเข่าแล้วใช้ฝ่าเท้ากระแทกออกไป, งอเข่าแล้วใช้ฝ่าเท้าดันไปโดยแรง เช่น ถีบรถ ถีบจักร; ดัน เช่น ว่าวถีบสูง.
[บดทะวาน] (แบบ) น. ชั่วก้าวเท้า, ระยะก้าวเท้า, เช่น ทางเล็ก ควรบทวารผู้หนึ่งจะพึงไป. (ม. ร่ายยาว วนปเวสน์).
ก. ทำให้ปลายข้างหนึ่งยกสูงขึ้น, เผยอขึ้นข้างหนึ่ง.
(โบ) น. ปลาย. ว. ค่อม, เตี้ย. ก. ก้ม.
น. โลหะที่ปลายงอเป็นตาขอสำหรับเกี่ยวที่ขอรับ.
น. ปกเสื้อแบบติดคอ ปลายปกมน
น. เรียกผมที่หน้าผากซึ่งตั้งชันขึ้นไปแล้วปลายย้อนกลับลงมา.
น. ดาบสั้นตรงสำหรับติดปลายปืน.
[ปัดฉิมมะ-] น. วัยตอนปลาย, วัยชรา. (ป.).
น. ลมที่พาใบเรือตลบขึ้นปลายเสา.
(ปาก) น. ฝนที่ตกหนักตอนปลายฤดูฝน.