ค้นหา "บ.ร.ร." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 819 รายการ

(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.

น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).

[เคฺรียว] (โบ) ก. รีบไป, รีบมา, โบราณเขียนเป็น ครยว ก็มี เช่น บควรคิดอยู่ย้งง ควรครยว. (ยวนพ่าย), เคียว หรือ เขียว ก็ใช้.

[เทบ-] น. ไม้สวรรค์ (มี ๕ คือ มนทาร ปาริชาตก สันตาน กัลปพฤกษ์ หริจันทน์).

บ. แต่ต้น, เริ่มแรก, แรก.

ว. อาการที่แทงเข้าไปโดยเร็ว เช่น เขาใช้เหล็กแหลมแทงฉุบเข้าไป.

(ถิ่น-อีสาน) ว. อร่อย.

ว. อาการที่วิ่งอย่างรวดเร็วไม่เหลียวหลัง เช่น โกยแน่บ.

อร่อย

น. ยาที่ใช้ทาบรรเทาอาการขัดยอก หรือความเจ็บปวดเนื่องจากแมลงกัดต่อยเป็นต้น, ยาหม่อง ก็เรียก.

น. คำเรียกหัวหมื่นมหาดเล็ก เช่น เจ้าหมื่นไวยวรนาถ เรียกว่า พระนายไวยวรนาถ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ