ค้นเจอ 1,931 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บัตรคำ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดอกกะทือ

ใช้เป็นคำด่าผู้หญิง.

ทวนสบถ

ก. ไม่ทำตามคำสบถ.

ทวนสาบาน

ก. ไม่ทำตามคำสาบาน.

โป้ปด

ว. จงใจกล่าวคำที่ไม่จริง.

ฮึ่ย

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความไม่เห็นด้วย.

ข่าว

น. คำบอกเล่าเรื่องราวซึ่งโดยปรกติมักเป็นเรื่องเกิดใหม่หรือเป็นที่สนใจ, คำบอกกล่าว, คำเล่าลือ.

กรุงพาลี

[กฺรุง-] น. ภาชนะทำด้วยกาบกล้วย เป็นรูปกระบะสี่เหลี่ยม สำหรับวางเครื่องเซ่นสังเวย เรียกว่า บัตรกรุงพาลี หรือ บัตรพระภูมิ, เรียกสั้น ๆ ว่า บัตรพลี. (มาจากชื่อท้าวพลี). (รามเกียรติ์ ร. ๖).

คระ

[คฺระ] คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี คร- เป็นพยัญชนะต้นในบทกลอน มีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น และมีความหมายในทางย้ำคำหรือเป็นพหูพจน์ เช่น คระคราง (หมายความว่า ครางคราง) คระครึ้ม (หมายความว่า ครึ้มครึ้ม) คระโครม (หมายความว่า โครมโครม).

เพคะ

ว. คำรับหรือคำลงท้ายที่ผู้หญิงใช้เพ็ดทูลเจ้านายตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป.

วจะ

[วะ-] (แบบ) น. คำพูด, ถ้อยคำ, คำกล่าว. (ป.; ส. วจสฺ).

สวนีย,สวนีย-

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).

เหวง

[เหฺวง] ว. มาก, เป็นคำใช้ประกอบคำ เบา เป็น เบาเหวง หมายความว่า เบามาก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ