ผลการค้นหา

บริภาษณ์* *บริภาษณ์ *บริภาษณ์*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 486 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บริภาษณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บริเฉท,บริเฉท-

[บอริเฉด, บอริเฉทะ-, บอริเฉดทะ-] น. การกำหนด; ข้อความที่รวบรวมเอามาจัดเป็นตอน ๆ, ข้อความที่กำหนดไว้เป็นหมวด ๆ. (ป. ปริจฺเฉท).

ปริพาชก

[ปะริ-] น. นักบวชผู้ชายในอินเดีย นอกพระพุทธศาสนา, เพศหญิงใช้ว่า ปริพาชิกา หรือ ปริพาชี. (ป. ปริพฺพาชก).

อุสุภ

[อุสุบ, อุสุพะ-, อุสุบพะ-] น. วัวผู้, อุสภ ก็ว่า. (ป. อุสภ; ส. ฤษภ, วฺฤษฺภ).

พะงาบ,พะงาบ ๆ

ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), งาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า.

กะผลุบกะโผล่

[-ผฺลุบ-โผฺล่] ว. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ.

เขมือบ

[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.

ชม้อย

[ชะ-] ก. ช้อนตาลอบชำเลืองดูด้วยความสนใจ.

ชะงาบ

ว. อ้าปากงาบ ๆ ด้วยอาการชัก.

มันแปลบ

ว. มันเป็นเงาวับ, มันปลาบ หรือ มันแผล็บ ก็ว่า.

เลอ

บ. เหนือ, ข้างบน, พ้น. ว. ยิ่ง. (ข.).

ว่าด้วย

บ. เกี่ยวกับ เช่น วารสารชุดนี้ว่าด้วยเรื่องวัฒนธรรม กฎหมายว่าด้วยลิขสิทธิ์.

บริณายก

[บอรินายก] (แบบ) น. ปริณายก, ผู้นำบริวาร, หัวหน้า, ผู้เป็นใหญ่. (ส. ปริณายก; ป. ปรินายก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด