ผลการค้นหา

ถือพา* *ถือพา *ถือพา*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 455 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ถือพา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยึดถือ

ก. จับถือ, เอามารักษา, นับถือ เช่น ยึดถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง.

แวตร

[แวด] น. ไม้ถือที่ทำด้วยหวาย. (ส. เวตฺร; ป. เวตฺต).

หัตถศิลป์

น. ศิลปะในการผลิตสิ่งต่าง ๆ ด้วยมือ โดยถือความงามเป็นหลัก. (ป.).

อาจริยวาท

น. ลัทธิที่ถือตามคติที่อาจารย์ได้สั่งสอนสืบ ๆ กันมา, มหายาน หรือ อุตรนิกาย ก็ว่า.

ภาณ,ภาณ-

[พาน, พานะ-] (แบบ) น. การบอก, การกล่าว, การสวด. (ป.).

ภาณกะ

[พานะกะ] (แบบ) น. ผู้สวด, ผู้กล่าว, ผู้บอก. (ป.).

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).

ภารดี

[พาระ-] น. ถ้อยคำ, คำพูด, ภาษา. (ส. ภารติ).

สภาว,สภาว-,สภาวะ

[สะพาวะ-] น. สภาพ เช่น สภาวะดินฟ้าอากาศ. (ป.).

หันหน้า

(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.

หิ้วปีก

ก. หิ้วโดยใช้แขนสอดเข้าใต้รักแร้ของผู้ถูกหิ้วแล้วพาไป.

ผู้ทรง

(กฎ) น. บุคคลผู้มีตั๋วเงินไว้ในครอบครอง โดยฐานเป็นผู้รับเงิน หรือเป็นผู้รับสลักหลัง ถ้าเป็นตั๋วเงินสั่งจ่ายให้แก่ผู้ถือ ผู้ถือก็นับว่าเป็นผู้ทรงเหมือนกัน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด