ค้นเจอ 28,665 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต-น-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิภูษิต

ว. แต่งแล้ว, ประดับแล้ว. (ส.; ป. วิภูสิต).

กระแหน,-กระแหน

[-แหฺน] ใช้เข้าคู่กับคำ กระหนอ และ กระแหนะ เป็น กระหนอกระแหน และ กระแหนะกระแหน.

ถีน,ถีน-

[ถีนะ-] (แบบ) น. ความง่วงเหงา, ความคร้านกาย. (ป.).

นภ,นภ-

[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).

นร,นร-

[นอระ-] น. คน, ชาย, เพศหญิงใช้ว่า นรี หรือ นารี, นิยมใช้เป็นคำหน้าสมาส เช่น นรเทพ นรสิงห์. (ป., ส.).

เผน,เผน-

[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).

อน,อน-

[อะนะ-] เป็นคำปฏิเสธ แปลว่า ไม่, ไม่ใช่, ใช้ประกอบหน้าศัพท์บาลีและสันสกฤตที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อาทร = เอื้อเฟื้อ, อนาทร = ไม่เอื้อเฟื้อ. (ดู อ ๒ ประกอบ).

วรทะ

[วะระทะ, วอระทะ] น. การให้พร. (ป.).

ราคจริต

น. แนวโน้มไปในทางกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ, ความมีใจเอนเอียงไปในทางรักสวยรักงาม.

เสลบรรพต

น. ภูเขาหิน. (ป. เสลปพฺพต; ส. ไศลปรฺวต).

อุกกาบาต

น. ผีพุ่งไต้, อุกลาบาต ก็เรียก. (ป. อุกฺกาปาต; ส. อุลฺกาปาต).

บรรพต-

[บันพดตะ-] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ