ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[จัดตุลังคะบาด] (โบ) น. เจ้ากรมพระตำรวจหลวงประจำ ๔ เท้าช้างทรงของพระมหากษัตริย์หรือพระมหาอุปราชในเวลาสงคราม เช่น จัตุลังคบาทบริรักษ พิทักษ์เท้ากุญชร. (ตะเลงพ่าย), จตุลังคบาท ก็ว่า.
[-ตุรงคะ-] ว. มีองค์ ๔, มีส่วน ๔. (ป. จาตุร + องฺค).
น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).
(แบบ) น. แร่. (ส. ปรฺวต + ธาตุ).
(แบบ) น. พญาเขา. (ส. ปรฺวต + ราช).
(แบบ) น. ชาวเขา. (ส. ปรฺวต + วาสินฺ).
(แบบ) น. ยอดเขา. (ส. ปรฺวต + ศิขร).
น. ลม. (ป., ส. วาต).
ว. วิกฤต. (ป. วิกต).
(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.
ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).
ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).