ค้นเจอ 252 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะนาว

น. ชื่อกระแจะเครื่องหอมชนิดหนึ่ง.

ตะนาว

น. ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า ตะนาว เช่น ตะนาวแปลง.

ตะบม

ว. รํ่าไป, ไม่หยุดหย่อน, เช่น เที่ยวตะบม.

ตะบอง

น. ไม้สำหรับถือ ใช้ตี โดยมากมีรูปกลม, ที่มีขนาดยาวประมาณ ๔ ศอก เรียกว่า ตะบองยาว ที่มีขนาดยาวประมาณ ๑ ศอก เรียกว่า ตะบองสั้น, กระบอง หรือ ตระบอง ก็ว่า.

ตะบองกัน

น. ชื่อเพลงกลองชนิดหนึ่ง, กระบองกัน ก็ว่า.

ตะบองแดง

(โบ) น. ตะบองอาญาสิทธิ์ สำหรับถือไปเก็บสมุนไพรเพื่อทำยาของหลวง.

ตะบองเพชร

น. ใบตาลที่ขมวดปลายลงอักขระ สำหรับใช้ในพิธีตรุษและโกนจุก, กระบองเพชร ก็เรียก.

ตะบองเพชร

ดู กระบองเพชร ๒.

ตะบอย

ว. อาการที่ทำอย่างชักช้ารํ่าไร.

ตะบัน

น. เครื่องตำหมากของคนแก่ มีรูปคล้ายกระบอก โดยมากทำด้วยทองเหลือง มีลูกตะบันสำหรับตำ และมีดากอุดก้น. (เทียบ ข. ตฺบาล่). ก. ทิ่มหรือแทงกดลงไป, กระทุ้ง; (ปาก) ดึงดัน เช่น ตะบันเถียง. ว. คำประกอบกริยาหมายความว่า ไม่มียับยั้ง, เรื่อยไป, เช่น เที่ยวตะบัน เถียงตะบัน.

ตะบัน

น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Xylocarpus rumphii (Kostel.) Mabb. ในวงศ์ Meliaceae ขึ้นตามโขดหินชายทะเล.

ตะบันน้ำกิน

(สำ) ว. แก่มากจนเคี้ยวของกินไม่ไหว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ