ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-พายัพ) ก. กินเลี้ยงในการแต่งงาน.
[-เพฺรา] น. กินอาหารมื้อเย็น.
น. ของกินเล่นที่ไม่เจตนากินให้อิ่ม.
ก. กิน (ใช้แก่ภิกษุสามเณร).
ก. เห็นแก่กินย่อมสิ้นเปลืองมาก.
(สำ) ก. เห็นแก่กินมักจะเดือดร้อน.
(ปาก) ว. อย่างเดียว, ประการเดียว, ถ่ายเดียว, เช่น จะกินท่าเดียว.
(ปาก) ว. อาการที่อยากมาก ในความเช่น อยากกินจนนํ้าลายสอ.
ว. อึดอัดท้องเพราะกินอาหารมากเป็นต้น.
(สำ) ก. โกงกินทรัพย์สมบัติของชาติ.
น. ผีชนิดหนึ่งกล่าวกันว่าชอบกินของสดคาว.
ว. หลาย, ตรงกันข้ามกับ น้อย, เช่น คนมาก น้ำมาก กินมาก.