ค้นเจอ 601 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คิรินทร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฐากูร

[ถากูน] (แบบ) น. รูปเคารพ, เทพเจ้าที่นับถือ; ใช้เสริมท้ายชื่อคนที่มีชื่อเสียง เช่น โควินทฐากูร ชื่อผู้แต่งคัมภีร์กาพย์กลอน. (ส. กฺกุร).

นราธิเบนทร์

น. พระมหากษัตริย์. (ส. นร + อธิป + อินฺทฺร; ป. นร + อธิป + อิสฺสร).

นราธิเบศร์

น. พระมหากษัตริย์. (ส. นร + อธิป + อินฺทฺร; ป. นร + อธิป + อิสฺสร).

อาถรรพเวท

[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).

แผ่กระจาด

(ปาก) ก. นอนแผ่เต็มที่ เช่น ลงไปแผ่กระจาดอยู่บนร้านข้างโรงยี่เกแล้ว. (รัตนทวารา).

กระเห็น

น. อีเห็น เช่น กระเห็นเห็นกันแล้ววิ่งมา. (รามเกียรติ์ ร. ๑).

บุษบากร

ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).

ระลอก

น. คลื่นขนาดเล็ก. (ข. รลก).

เลอภพ

(วรรณ) น. ผู้ปกครองภพ.

เลอสรวง

(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.

เลอหล้า

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.

สุรบดี

น. พระอินทร์. (ส. สุรปติ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ