ค้นเจอ 472 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ควายป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ป่าดงดิบ,ป่าดิบ

น. ป่าไม้ที่มีอยู่ทั่วไปในเขตร้อน ฝนชุก เป็นป่าไม้สีเขียวไม่ผลัดใบ.

พราน

[พฺราน] น. ผู้หากินในทางล่าสัตว์เป็นต้น, ผู้ชำนาญป่า, เช่น พรานนก พรานป่า.

ผีเรือนไม่ดี ผีป่าก็พลอย

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).

พเนจร

น. ผู้เที่ยวป่า, พรานป่า; โดยปริยายหมายความว่า ร่อนเร่ไป, เที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย. (ป., ส. วเนจร).

ขวัด

[ขฺวัด] ก. ขวิด, กวัด, ขัด, เช่น แรดควายขวางขวัดอยู่. (ลอ).

ทอ

(ถิ่น) ก. ขวิด, กระทบ, ชน, เช่น วัวควายทอคนตาย.

นวดข้าว

ก. ใช้วัวควายหรือคนยํ่ารวงข้าวให้เมล็ดหลุดจากรวง.

เนื้อเค็ม

น. เนื้อวัวเนื้อควายเป็นต้นที่หมักเกลือตากแห้งไว้.

ฮึย,ฮึย ๆ

อ. เสียงร้องไล่หรือกระตุ้นเพื่อเร่งวัวควายให้เดินหรือวิ่ง.

กะต่อย

น. พลูป่า เรียกว่า พลูกะต่อย. (ปรัดเล).

กุย

น. ชาวป่าพวกหนึ่งคล้ายพวกมูเซอ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ