ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ดังมากอย่างเสียงในที่จำกัดเช่นในโบสถ์, ดังไปได้ไกล เช่น เขาตะโกนก้องมาจากที่สูง.
[ขะเหฺย่ง] ก. ยืนด้วยปลายเท้า, พยุงตัวให้สูงขึ้น.
น. หอสูงสำหรับดูเหตุการณ์ เรียกว่า หอคอย.
ว. เสียงของหนัก ๆ ทึบ ๆ ตกลงจากที่สูง.
(ปาก) ก. ยกให้มีตำแหน่งสูงขึ้นแต่มักมีอำนาจน้อยลง.
ว. มีลักษณะดำมืดสูงใหญ่น่าเกรงขาม, ตระมื่น ก็ว่า.
น. ที่อยู่สูงขึ้นไป, โดยปริยายหมายถึงผู้หรือสิ่งที่มีอำนาจเหนือกว่า.
น. ทางไปสู่พระพรหม, ทางไปสู่ความดีสูงสุด. (ส.).
ว. ที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลสูง เช่น เขาเป็นลูกผู้ดีมีตระกูล.
ว. อาการที่คนสูงโย่งเดินโยกเยกไปมา; ไม่รัดกุม.
ว. ลิบ, ลิ่ว, สูง, โด่ง, ไกล, ลอยไปไกล.
น. ไข่งูจงอางฟองที่อยู่สูงสุด เรียกว่า ไข่ลูกยอด.