ค้นเจอ 707 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ความสูง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ก้อง

ว. ดังมากอย่างเสียงในที่จำกัดเช่นในโบสถ์, ดังไปได้ไกล เช่น เขาตะโกนก้องมาจากที่สูง.

เขย่ง

[ขะเหฺย่ง] ก. ยืนด้วยปลายเท้า, พยุงตัวให้สูงขึ้น.

คอย

น. หอสูงสำหรับดูเหตุการณ์ เรียกว่า หอคอย.

ต้ำปุก

ว. เสียงของหนัก ๆ ทึบ ๆ ตกลงจากที่สูง.

เตะโด่ง

(ปาก) ก. ยกให้มีตำแหน่งสูงขึ้นแต่มักมีอำนาจน้อยลง.

ทะมึน

ว. มีลักษณะดำมืดสูงใหญ่น่าเกรงขาม, ตระมื่น ก็ว่า.

เบื้องบน

น. ที่อยู่สูงขึ้นไป, โดยปริยายหมายถึงผู้หรือสิ่งที่มีอำนาจเหนือกว่า.

พรหมบถ

น. ทางไปสู่พระพรหม, ทางไปสู่ความดีสูงสุด. (ส.).

มีตระกูล

ว. ที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลสูง เช่น เขาเป็นลูกผู้ดีมีตระกูล.

โย่งเย่ง

ว. อาการที่คนสูงโย่งเดินโยกเยกไปมา; ไม่รัดกุม.

ละลิบ

ว. ลิบ, ลิ่ว, สูง, โด่ง, ไกล, ลอยไปไกล.

ลูกยอด

น. ไข่งูจงอางฟองที่อยู่สูงสุด เรียกว่า ไข่ลูกยอด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ