ผลการค้นหา

ก.ป.* *ก.ป. *ก.ป.*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 695 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ก.ป."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิกขัมภ์

[วิกขำ] น. เส้นผ่านศูนย์กลาง. (ป.).

ปริหาส

[ปะริหาด] ก. บริหาส. (ป.).

ภัญชะ

ก. ทำให้แตก, หัก. (ป., ส.).

ดิฐ

ก. ตั้งอยู่, คงอยู่, เหลืออยู่, พักอยู่, หยุดอยู่. (ป. ติฏฺ).

วัมมิกะ

น. จอมปลวก. (ป. วมฺมีก; ส. วลฺมีก).

ลุปต์

(แบบ) ก. ลบออก, ตัดออก. (ส.; ป. ลุตฺต).

บงก,บงก-,บงก์

(แบบ) น. เปือกตม, โคลน, โดยมากใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น บงกช ว่า ของที่เกิดในเปือกตม คือ บัว. (ป., ส. ปงฺก).

อาคันตุก,อาคันตุก-,อาคันตุกะ

[อาคันตุกะ-] น. แขกผู้มาหา. (ป., ส.).

ประทบ

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

สันทิฐิก,สันทิฐิก-

[สันทิดถิกะ-] (แบบ) ว. ควรเห็นเอง, เป็นคุณของพระธรรมอย่างหนึ่ง. (ป. สนฺทิฏฺิก; ส. สานฺทฺฤษฺฏิก).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

บำรู

ก. ตกแต่ง, บำรุง; ประ เช่น บำรูงา ว่า ประงา.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด