ค้นเจอ 728 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กะส่าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จักจั่น

[จักกะ-] ดู จั่น ๓.

มูสิก,มูสิก-,มูสิกะ

[-สิกะ-] น. หนู. (ป.).

อเนกวิธ

[อะเหฺนกกะวิด] ว. หลายอย่าง, ต่าง ๆ.

กบในกะลาครอบ

(สำ) น. ผู้มีความรู้และประสบการณ์น้อยแต่สำคัญตนว่ามีความรู้มาก.

นิรุทกะ

[-รุทะกะ] (แบบ) ว. ไม่มีนํ้า. (ป.).

มหาขันธกะ

[มะหาขันทะกะ] น. ชื่อคัมภีร์พระวินัยหมวดหนึ่ง. (ป.).

ลุกะโทษ,ลุแก่โทษ

ก. สารภาพผิดยอมให้ลงโทษตามแต่จะเห็นสมควร.

หนักกะลาหัว

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.

หาดก,หาตกะ

[-ดก, -ตะกะ] น. ทองคำ. (ป., ส. หาฏก).

เอกบุคคล,เอกบุรุษ

[เอกกะบุกคน, เอกะบุกคน, เอกกะบุหฺรุด, เอกบุหฺรุด] น. คนเยี่ยมยอด, คนประเสริฐ.

ลำประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน, ลำกระโดง ก็ว่า.

กระมัง

ว. คำแสดงความไม่แน่ใจ, คำแสดงความคาดคะเน, (ใช้ไว้ท้ายประโยค) เช่น เป็นเช่นนี้กระมัง, ในบทกลอนใช้ว่า กระหมั่ง ก็มี.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ