ค้นเจอ 385 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระเฉง,-กระเฉง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระชัง

น. บังสาดที่ปิดและเปิดได้. (เทียบ ช. กระรันชัง = กระจาด).

กระละหล่ำ

ก. กลํ้า, เกือบ, เช่น กระละหลํ่าจกกเป็น แต่กี้. (ทวาทศมาส).

คระ

[คฺระ] ใช้แทน กระ ที่เป็นพยางค์หน้า เช่น คระหน คระหาย คระโหย.

ฉิ่ง

ว. เก, เฉ, ไม่ตรง, (ใช้แก่แขนขา) เช่น ขาฉิ่ง แขนฉิ่ง.

ไป๋

ว. ไถลไป, เฉไป, มักใช้เข้าคู่กับคำ เป๋ เป็น ไป๋เป๋ หรือ เป๋ไป๋.

อุจเฉททิฐิ

[อุดเฉทะ-] น. ความเห็นว่าตายแล้วสูญ (ไม่มีปฏิสนธิวิญญาณหรือการเกิดใหม่). (ป. อุจฺเฉททิฏฺ).

กระมัง

ว. คำแสดงความไม่แน่ใจ, คำแสดงความคาดคะเน, (ใช้ไว้ท้ายประโยค) เช่น เป็นเช่นนี้กระมัง, ในบทกลอนใช้ว่า กระหมั่ง ก็มี.

เบิกโลง

ก. ทำพิธีก่อนนำศพลงโลง.

ปากอ่าว

น. ปากของส่วนทะเลที่เว้าเข้าไปในแผ่นดิน.

มงคลวาท

[มงคนละวาด] น. คำให้พร, คำแสดงความยินดี.

ยวบ

ก. อาการที่ไหวจะยุบลง เช่น นอกชานยวบ.

แขม่ว

[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ