ค้นเจอ 754 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ยา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชาติพันธุ์วิทยา

[ชาดติพันวิดทะยา] น. วิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับการแบ่งเชื้อชาติของมนุษย์ กำเนิดของเชื้อชาติ ความสัมพันธ์ระหว่างเชื้อชาติ ตลอดจนลักษณะเฉพาะของเชื้อชาติต่าง ๆ. (อ. ethnology).

ชายา

(ราชา) น. หม่อมเจ้าหญิงซึ่งเป็นภรรยาของพระราชวงศ์, ถ้าพระองค์เจ้าหญิงซึ่งเป็นภรรยาของพระราชวงศ์ เรียกว่า พระชายา.

ชายา

(แบบ) น. เมีย. (ป., ส.), บางแห่งใช้หมายความว่า ผู้หญิง, นางผู้มีโฉมงาม, เสียงพูดเป็น ฉายา ฉัยยา ไฉยา หรือ สายา ก็มี.

ชายาชีพ

(โบ) น. นักเต้นรำ. (ส.).

ชายานุชีพ

(โบ) น. ผัวประจำของหญิงงามเมือง. (ส. ชายานุชีวินฺ).

ชิยา

น. สายธนู. (ป.; ส. ชฺยา).

ชีววิทยา

น. วิชาว่าด้วยสิ่งที่มีชีวิต.

ซ้อมพยาน

ก. ซักซ้อมพยานว่าจะให้การต่อศาลอย่างใดจึงจะสอดคล้องต้องกันดี.

ซัดยา

ก. ใส่ยาลงในเบ้าที่หลอมโลหะในการเล่นแร่แปรธาตุ.

ไซยาไนด์

น. เกลือปรกติของกรดไฮโดรไซยานิก (HCN) เช่น โพแทสเซียมไซยาไนด์ (KCN) โซเดียมไซยาไนด์ (NaCN) เกลือไซยาไนด์ทั้งหมดเป็นพิษอย่างร้ายแรง. (อ. cyanide).

ญาณวิทยา

[ยานะวิดทะยา, ยานนะวิดทะยา] น. ปรัชญาสาขาหนึ่งว่าด้วยกำเนิดลักษณะและความถูกต้องแห่งความรู้ ตลอดจนวิธีหาความรู้. (อ. epistemology).

ดนยา

[ดะนะยา] (แบบ) น. ลูกหญิง. (ป., ส. ตนย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ