ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. รอยบากหรือรอยเจาะที่ตัวไม้สำหรับเอาตัวไม้นั้นประกบกัน.
ว. ที่พูดพล่าม พูดพล่อย หรือพูดโดยไม่ยั้งคิดเสียก่อนว่าอะไรควรพูดหรือไม่ควรพูด.
(สำ) ว. ยังเป็นเด็ก.
[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ว. มักดุด่าว่าร้าย.
ก. พูดจาดุด่าแต่น้ำใจดี.
น. ดาดฟ้าเรือ.
ว. ชอบโพนทะนาหรือเปิดเผยเรื่องราวต่าง ๆ ที่ตนรู้มา.
(สำ) ก. พูดอย่างหนึ่แต่ทำอีกอย่างหนึ่ง. ว. ปากกับใจไม่ตรงกัน.
(สำ) ก. พอพูดก็ทำเลย.
ว. ชอบเปิดเผยเรื่องของผู้อื่น.
ก. โต้เถียง, ทะเลาะ, ในคำว่า เป็นปากเสียง มีปากเสียง. น. ผู้พูดหรือโต้เถียงแทน เช่น ผู้แทนราษฎรเป็นปากเสียงของประชาชน.