ค้นเจอ 308 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไม่สิ้นสุด,ไม่จบสิ้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุดสิ้น

ก. ถึงที่สุด เช่น เธอกับฉันสุดสิ้นกันนับแต่วันนี้, จบ เช่น การสัมมนาได้สุดสิ้นลงแล้ว, สิ้นสุด ก็ว่า.

สิ้นสุด

ก. ถึงที่สุด, จบ, เช่น การแข่งขันบาสเกตบอลสิ้นสุดลงเมื่อเวลา ๑๘.๐๐ น. การเจรจายุติสงครามสิ้นสุดลงแล้ว, สุดสิ้น ก็ว่า.

จบ

น. การสิ้นสุดคราวหนึ่ง ๆ, ลักษณนามเรียกการสิ้นสุดเช่นนั้น เช่น สวดจบหนึ่ง ตั้งนโม ๓ จบ. ก. สิ้นสุดคราวหนึ่ง ๆ เช่น จบชั้นไหน.

คาราคาซัง

ค้างคา ไม่จบไม่สิ้น

ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นแต่อย่างใด

สิ้น

ก. หมด, จบ, เช่น กินอาหารมื้อนี้สิ้นเงินไป ๕๐๐ บาท สิ้นปีนี้เขาจะย้ายไปอยู่เชียงใหม่; ตาย เช่น พ่อแม่เขาสิ้นไปหมดแล้ว.

อวสาน

[อะวะ-] ก. จบ, สิ้นสุด. น. การสิ้นสุด, ที่สุด. (ป., ส.).

แล้ว

ก. จบ, สิ้น, เสร็จ, เช่น งานแล้วหรือยัง.

เอวัง

(ปาก) ก. จบ, หมดสิ้น.

หมดกรรม

ก. สิ้นสุดในการที่ต้องรับทุกข์อีกต่อไป, สิ้นกรรม สิ้นกรรมสิ้นเวร สิ้นเวร หรือ สิ้นเวรสิ้นกรรม ก็ว่า; (ปาก) ตาย.

หมดกรรมหมดเวร

ก. สิ้นสุดในการที่ต้องรับทุกข์อีกต่อไป, สิ้นกรรม สิ้นกรรมสิ้นเวร สิ้นเวร หรือ สิ้นเวรสิ้นกรรม ก็ว่า; (ปาก) ตาย.

หมดเวร

ก. สิ้นสุดในการที่ต้องรับทุกข์อีกต่อไป, สิ้นกรรม สิ้นกรรมสิ้นเวร สิ้นเวร หรือ สิ้นเวรสิ้นกรรม ก็ว่า; (ปาก) ตาย.

หมดเวรหมดกรรม

ก. สิ้นสุดในการที่ต้องรับทุกข์อีกต่อไป, สิ้นกรรม สิ้นกรรมสิ้นเวร สิ้นเวร หรือ สิ้นเวรสิ้นกรรม ก็ว่า; (ปาก) ตาย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ